jueves, 14 de enero de 2010

Unha noite moi movida

Esta noite tiven dous partos. O primeiro foi ás doce da noite e ainda que chóvía con forza, nada facía pensar o que viría despois. Ás duas da mañán empezou a movida. Espertei no sofá onde me sentara ao chegar do parto co ruido do vento e fun para cama co desexo de que esa noite non houbera máis chamadas. ¡JA! Como non falla casi nunca, ese animal fillo predilecto de Murphy que é a vaca sabe moi ben cando ten que fod…, festas familiares, festivos, se cae pedrazo, neva ou, como neste caso, cando o temporal se desfasa.

Así que aínda non eran as 3 cando me chaman para un parto en Lourido. Saíndo do garaxe atopo o valado da obra ao carón da miña casa medio tirado; a maioría dos contenedores polos que ía pasando ao saír de Cee estaban tirados, pero eso é bastante frecuente. A un par de km de Cee o alumeado público estaba apagado, o cal por desgracia tamén é bastante frecuente. Pero sempre impresiona pasar por todos os pobos ás escuras. A estrada estaba cuberta de restos, pero permitía circular.

Temporal 14 011

Moitas fotos están desenfocadas porque ao principio non parei a cambiar a sensibilidade da cámara e con exposicións de máis de 1 segundo, a pulso, resulta imposible que non saian movidas.

Alguhas polas pasábanse doadamente por enriba.

Temporal 14 012

Pero conforme entraba en pistas cada vez máis pequenas  o estado da estrada empeoraba.

Temporal 14 0116

Ata que atopei un obstáculo que non permitía seguir adiante.

Temporal 14 013

Din a volta e busquei outra pista alternativa. O ruido que facían as polas contra os baixos do coche dábanme a sensación de que en calquera momento o coche me ía deixar tirado.

Temporal 14 014 Pero sendo fiel a ley de Murphy, si atopo unha pista obstruida e busco outra, estará peor. No é soamente o que se ve, había un treito duns 10 metros con máis árbores caídas.Temporal 14 015

Chamei á gandeira que estaba esperando, e díxenlle onde estaba (máis ou menos a un par de km da súa casa) e si podían vir a buscarme, coa idea de pasar andando ao outro lado e que me levaran eles.

Mentras esperaba aproveitei para sair do coche  coa intención de tomar algunhas fotos.

Temporal 14 016

O ruido das árbores abaneando co vento e algunha pola que pasaba voando o meu carón fíxéronmeme recapacitar (é dicir, papei medo) e metinme de novo no coche ata que chegaron a buscarme. O que non esperaba e que viñan armados como debe ser nestes casos. Unha motoserra e o camiño quedou aberto nuns minutos.

Temporal 14 017

Quitei unha soa foto porque non era plan estar eu afotando e eles apartando as ramas. Así que axudeilles a limpar o ancho necesario para que pasara o coche.

O ternero tiña unha pata mal colocada, e unha vez resolta a distocia, saiu con facilidade. Ao voltar parei para ver esta árbore que por sorte caiu paralela á estrada. Tanta choiva este inverno fai que o terreo estea tan blando que ata árbores de tamaño considerable caian con facilidade.

Temporal 14 018 

Atravesei de novo ó pasillo que me abriron coa motoserra.

Temporal 14 0110

E con moita atención, volvín a casa.

Temporal 14 0111

Non sen dar algún rodeo máis.

Temporal 14 0115

Xa pola mañán, as pistas estaban todas deste xeito

Temporal 14 0117 

Temporal 14 0118

Temporal 14 0119

Temporal 14 0120

Temporal 14 0121

Pero de día as cousas vense moito máis doadas.

O caso é que deste temporal non avisaron para nada. Falaban de ventos fortes sí, pero noutras ocasións dan a tabarra avisando de fenómenos meteorolóxicos que nin de cerca resultan tan violentos coma o desta noite.

Deste tema, o desa pseudociencia que chaman meteoroloxía e que debíase chamar meteoromancia (e aparecer na prensa no mesmo apartado que as prediccións de Rappel ou a “Bruja Lola”), apetéceme facer unha entrada na etiqueta de “Opinión”. Todo é poñerse a elo.